WŁOSY OPADAJĄCE NA RAMIONA

Punkt zbieżny tych wierzchołków, znajdujący się na linii pasa, był środkiem kompozycji i podkreślany bywał dużą klamrą oraz promienistym układem fałd, zmarszczeń, szczy- panek albo plisowań „soleil”. W kwadratowej lub prostokątnej kompozycji był on zaznaczony na przecięciu się przekątnych. Kontrastem dla szerokiej a krótkiej sylwetki były stosunkowo cienkie nogi, które jednak, w celu zrównoważenia wymiarów postaci, otrzymały mocną i ciężką podstawę w postaci grubej podeszwy, szerokich i wysokich obcasów lub koturnów. W celu podkreślenia linii poziomej ramion likwidowano koł­nierze, nawet przy futrach i płaszczach zimowych. Do trójkątów i prostokątów można również sprowadzić formy ówczesnych uczesań i kapeluszy. Opadające na ramiona włosy tworzyły trójkąt zbudowany podstawą na prostokącie, a kape­lusz stanowił drugi trójkąt, o podstawie zwróconej ku górze. Najbardziej charakterystyczny okres dla tej sylwetki stanowią lata 1945—1946.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim blogu! Nazywam się Aurelia Kowacka i pasjonuję się modą. Na co dzień pracuję w sklepie firmowym bardzo znanej i cenionej w świecie mody marki. Mam nadzieję, że moje propozycje stylizacji Ci się spodobają. Zapraszam do śledzenia mojego bloga !
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)